این روزها در عالم اینترنت عریضه ای به امضای صد و چهار نفر منتشر شده که در آن شهادت داده اند احمد باطبی نفوذی وزارت اطلاعات در میان محافل و باندهای اپوزوسیون حکومت جمهوری اسلامی ایران نیست . این یکی از اتهاماتی هست که رفقای سابق احمد باطبی اکنون به وی وارد می کنند . متن عریضه ای که در رد برخی از این اتهامات و برای تبرئهء احمد باطبی نوشته شده است عینا" شبیه به متن استشهادهایی محلی است که توسط جمعی از در و همسایه ها به کلانتری محل و در دفاع از یک متهم نوشته میشوند . از صد و چهار نفری که پای این استشهاد محلی را امضا کرده اند ، بیست نفرشان فعال اینترنتی و مبارز فیس بوکی - و عموما" بدنام و معروف به شیادی و خانم بازی و خل وضعی - هستند و مابقی شان هم یک عده جوان جغلهء علاف و بیکار و گرسنه و گمنامی هستند که اخیرا" به خارج از کشور آمده اند و پناهندگی سیاسی گرفته اند و یا همچنان در مقابل دفتر پناهندگی سازمان ملل در ترکیه لحاف پهن کرده اند و منتظرند تا از یکی از کشورهای اروپایی و آمریکایی جواب قبولی و پذیرش پناهندگی بگیرند . سه چهار نفر آدم موجه و ساده دل هم ظاهرا" از سر رفاقت یا ترحم ، اسمشان را زیر این عریضه نوشته اند . احمد باطبی این نامه را با نام واقعی خودش در سایت بالاترین هم گذاشت اما جز خودش ، تنها هفت نفر به آن مثبت دادند که چهار نفرشان از هواداران فرقهء مجاهدین خلق و دو نفرشان هم از کمونیست های مستعارنویس بودند
من واقعا" نمی دانم آیا جمع کردن این امضاها و نوشتن یک چنین عریضه و استشهادی محلی ، به قصد تحقیر هرچه بیشتر اپوزوسیون بدنام حکومت جمهوری اسلامی بوده است یا واقعا" از سر دلسوزی برای آدمی که در اذهان عمومی متهم به مزدوری و خانم بازی و همسرآزاری شده است؟ شریعتی می گوید " مرد پاک را زندگی اش از او دفاع می کند و تاریخ تبرئه اش " . اما ظاهرا" احمد باطبی اعتماد و اعتقادی به تاریخ و زندگی اش نداشته و جهت دفاع و تبرئهء خود ، دست به دامان حضراتی شده است که خودشان - عموما" - نه در مظان اتهام ، بلکه در یقین جرم و فساد و بدنامی هستند . من مدتها پیش عرض کرده بودم که دوستی و رفاقت میان باندهای مافیایی موسوم به فعالین حقوق بشر ، فعالین حقوق زنان ، روزنامه نگاران تبعیدی ، و امثال اینها به درازا نخواهد کشید و این جماعت دیر یا زود بر سر تقسیم جیره و مواجب و امکاناتی که از دول اجنبی می گیرند ، با گروه های رقیب اختلاف پیدا خواهند کرد و به زد و خورد با یکدیگر می پردازند و به سادگی بروی هم چاقوکشی کرده و پتهء همدیگر را روی آب خواهند انداخت
استشهاد محلی و عریضه ای که علی افشاری و مادر زنش برای تبرئهء احمد باطبی نوشته اند - و عده ای بدنام و خل وضع و گمنام و هیچکاره هم زیرش را امضا کرده اند - اولین عریضهء حقارت بار در نوع خودش هست اما قطعا" آخرین استشهاد محلی حضرات نخواهد بود . شیادها و شارلاتانها و تبهکارانی که در خارج از کشور به نام دفاع از حقوق بشر و حقوق زنان و حقوق اقوام ایرانی و روزنامه نگاران تبعیدی و امثال اینها دکان دو نبش باز کرده اند ، چاره ای ندارند جز اینکه دیر یا زود برای دفاع از خود در برابر ماهیت های افشا شده شان ، از فرط استیصال و بدبختی ، راه احمد باطبی را در پیش بگیرند و با تحقیر کردن بیش از پیش خود و نوشتن این قبیل عریضه های خفت بار و نومیدانه و غم انگیز ، بجای دفاع از حقوق بشر ، به دفاع از خود در برابر اتهاماتی از قبیل همدستی با گروه های مسلح و تروریستی ، حمایت از تجزیه طلبان و دشمنان ایران ، فساد شدید اخلاقی ، کلاهبرداری ، مزدوری سازمانهای اطلاعاتی و امنیتی خارجی ، به فحشا کشاندن زنان و دختران ، خرید و فروش مواد مخدر ، توطئه برای کشتن منتقدین خود ، و امثال اینها بپردازند
باش تا صبح دولت ات بدمد - کاین هنوز از نتایج سحر است
عبداللطیف عبادی
یازدهم مردادماه هزار و سیصد و نود هجری شمسی
